24 July 2010

Visapur Fort Trekking - The most adventurous day of My Life till now

In simple words I can say today is The Amazing Day of my life in terms of experience, adventure, enjoyment.

Today we went to Visapur Fort for trekking with our SST Team.

As we have planned already we reached Pune Railway station early and reached Malvali station at 9am. Then we started moving towards Bhaja Village. We visited Visapur caves and started our trek towards fort. In between we lost our ways so with the help of one local boy, we reached at the top around at 3-30pm. Till now everything is amazing, waterfalls, the scenery, etc.

While returning back, we lost our ways as we chose wrong path, so its like we were nowhere to go. People are praying to GOD that we will be out soon, as its time of evening. So its better to be out otherwise we were in a big trouble. But Finally, we found the path and returned back.

At 9 we reached at Pune. The trekking is a fantastic experience full of adventures.


Photos

20 July 2010

Trip to Lonavala - Khandala - Karla trip on 17th - 18th July 2010

It seems to me that from a long time I haven't find joy of my life.. As last so many days has given me a lot of tensions from life:

But this Lonavala trip has made me realize that I should not forget to live anyways :)

We (Me, Dhaval and Kishan) reached Lonavala on 17th 7pm. Then reached to TCS Holiday Home, which have already  booked for one day. As and when we reached there, it was power cut. So no electricity till 9:30. In this time we have taken dinner and we three gone wild, I don't have any words to describe, but  you can find it from the pics.

On the other day morning, we left at 9am to go around Lovanala, and other place by Cab, which we have already booked from their only:

We have visited Bhusi Dam, Lions Point, Khandala, Karla, and recently opened Wax Museum - first time in India.



03 July 2010

Sometimes Giving up is the best Choice :)

Sometimes in life, we come across the situation where, Giving up is the only appropriate choice. Because we can also learn the life lessons from no win conditions. In initial stage we think that, I have lost the opportunity, how can I let go this happen. But after a course of time, you will realize that your timely wise decision was best for your future and prewritten. So never worry when you are to take hard decision to give up.


"Giving up doesn't always mean you are weak; sometimes it means that you are strong enough to let go. "


 Happy Learning
  

02 July 2010

Send mail from your gmail account using VB6 CDO throught SMTP

The following is the function to send email from vb6 application using CDO object.

Public Function SendMail(toMail As String, subject As String, msgBody As String)
     Dim lobj_cdomsg As CDO.Message
     Set lobj_cdomsg = New CDO.Message
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSMTPServer) = "smtp.gmail.com"
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSMTPServerPort) = 465
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSMTPUseSSL) = True
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSMTPAuthenticate) = 1
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSendUsername) = "username@gmail.com"
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSendPassword) = "password"
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSMTPConnectionTimeout) = 30
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields(cdoSendUsingMethod) = 2
     lobj_cdomsg.Configuration.Fields.Update
     lobj_cdomsg.To = toMail
     lobj_cdomsg.From = "username@gmail.com"
     lobj_cdomsg.subject = subject
     lobj_cdomsg.HTMLBody = msgBody
     lobj_cdomsg.Send
     Set lobj_cdomsg = Nothing
End Function

13 June 2010

Change is Inevitable, but Hope keeps us Alive

In life we come across lots of changes everyday. Things change, time change, people change, even people's feeling and behavior changes that is the most surprising and inevitable change.

Because we always remember the past, memories the time we spent together. And so when change comes, we can't bear it and so makes us sad and cry all the time.

But Hope factor is always there which makes us alive and happy by providing thought that this time is going to change, so you should not stop living.

“Sometimes it's the smallest decisions that can change your life forever.”

20 May 2010

Must Read Poem

This poem was nominated by UN as the Best Poem of 2008 written by an African Kid..


When I born, I black,
When I grow up, I black,
When I go in the sun, I black,
When I cold, I black,
When I sick, I black,

When I die, I still black and
you white people;

When you born, you pink,
When you grow up, you white,
When you out in sun, you red,
When you cold, you blue,
When you scared, you yellow,
When you sick, you gree,
When you die, you gray,

and you call me coloured?

08 May 2010

જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે

જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

પોતાના ‘પ્રોજેક્ટ’ના બોજ હેઠળ દબાઇ જઇ રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

જીંદગીથી હરેલો છે, પણ ‘બગ’થી હાર નથી માનતો,
પોતાની ‘એપ્લીકેશન’ની એક એક લીટી યાદ છે,

પણ આજે પગમાં ક્યા રંગના મોજા છે તે યાદ નથી,
દિવસ પર દિવસ એક ‘એક્સેલ’ ફાઇલ બનાવી રહીયો છે,

આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

દસ હજાર લીટીનાં ‘કોડ’માં ‘એરર’ શોધી લે છે પણ, મજબૂર મીત્રોની આંખમાં આંસુ દેખાતા નથી,
‘કોમ્પ્યુટર’માં હજારો ‘વિન્ડો’ છે, પણ દિલની બારી પર કોઇ દસ્તક સંભળાતી નથી,

શનિ-રવિ નહાતો નથી ને આખુ અઠવાડિયું નહાતો રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

‘કૉડીંગ’ કરતા કરતા ખબર જ ના રહી, ‘બગ’ની ‘પ્રાયોરીટી’ ક્યારે માતા-પિતા કરતા વધી ગઇ,
પુસ્તકોમાં ગુલાબ રાખવાવાળો ‘સિગારેટ’ના ધુમાડામાં ખોવાઇ ગયો, દિલની જમીન પરથી ઇછ્છાઓની વિદાઇ થઇ ગઇ,

શનિ-રવિ પર દારુ પીયને મજા કરી રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

મજા લેવી જ હોઇ જો એની તો પૂછી લો, પગાર વધારાની ‘પાર્ટી’ ક્યારે આપે છે?
ને મજાક ઉડાવવી હોઇ તો પૂછી લો, ‘ઓન-સાઇટ’ ક્યારે જઇ રહીયો છે?

આ જુઓ ‘ઓન-સાઇટ’ પરથી પછા ફરેલા સાથી-મિત્રની ચોકલેટ ખાઇ રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

ખર્ચા વધી રહ્યા છે, વાળ ઓછા થઇ રહીયા છે,
KRAની તારીખ આવતી નથી ને ‘ઇંકમ-ટેક્સ્’નો સિતમ થઇ રહીયો છે,

આ જુઓ પાછી ‘બસ’ છૂટી ગઇ ને ‘રિક્શા’થી આવી રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

‘પીત્ઝા’ ગળે નથી ઉતરતા તો સાથે ‘કોક’ના ઘૂંટડા લઇ રહીયો છે,
‘ઓફિસ’ની થાળી જોઇ મોઢુ બગાડે છે, માઁના હાથનું જમવાનું યાદ આવી રહીયુ છે,

સરસ ભેળ મળે છે છતાં મફતનો નાસ્તો ખાઇ રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

તમે અત્યાર સુધી ઘણી લીધી હશે ચુંટકીઓ,
સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયરના જીવનનું સત્ય બતાવતી આ છેલ્લી થોડી પંક્તિઓ,

હજારોના પગારવાળો ‘કંપની’ના ખિસ્સામાં કરોડો ભરી રહિયો છે,
સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર એ જ બની શકે જે લોઢાનું કાળજુ રખતો હોઇ,

અમે લોકો જીવી જીવીને મરી રહીયા છીએ, જીંદગી છે કંઇક આવી,
એક ‘ફોજી’ની નોકરી, એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયરની નોકરી, બંને એક જેવી,
આ કવિતાનો દર એક શબ્દ મારા દિલની ઉંડાઇથી આવી રહીયો છે,
આ જુઓ એક સોફ્ટવેઅર એન્જીનિયર જઇ રહીયો છે…

23 April 2010

Love Story

Golden day it was when i first fell in love,
In the ocean of happiness, first time i dove.
My hopes from the future were much too high,
In the dreams i was flying just up above the sky. (1)

Remember the time when we went to temple?
I wished for just one thing though ambitions were ample.
I had been happier than ever, if it had come true,
But now i am an atheist, and God has nothing to prove. (2)

Remember the times when we were holding each other's hands
Separation of a moment, we were not able to stand.
Didn't know that time would one day take us so aprat,
Our love story would end, before it could even start. (3)

Remember the time when we went out to dine?
You were looking so amazing, lovely and divine.
Your skin was so fair, and your hair were so smooth,
Your voice was so sweet, and your smile was so cute! (4)

Remember the times when we talked for hours
Phone bills went high, but we were crazy lovers.
You got me a precious gift when i brought you some flowers,
Stronger than anything else, that love was ours. (5)

Remember the time when you first came my home?
You were so shy when you met my dad and mom.
When my parents really liked you, i was so delighted,
Didn't know that caste difference would make us so divided. (6)

Remember the time when i first kissed you?
Now you are long gone, and i so much miss you.
All those promises you gave me, but couldn't keep one,
Still i believe you blindly, why you are so hard to shun! (7)

If you ever decide to come back, you are welcome to my heart,
But promise me that once you come, you won't ever depart.
Life will keep moving and i will still be waiting,
Coz even though you forget me, my love is never ending. (8)

Auther: Vaibhav Shah

Disclaimer: All the characters in this love story are non-fictitious and any resemblence to persons living is not purely coincidental.

16 April 2010

Ye waqt bhi gujar jayega

In life situation comes when we have everything, but we don't have anything. And sometimes we don't have anything, but we have everything.

This is because of the concept called GOD. None want to feel bad or want to suffer, everyone wants to live happy. But what will happen if everyone on this world are happy. No one is going to remember GOD.

So he created feelings, emotions, memories which plays very important role in everyone's life. It can make you happy in tough conditions and can make cry in happy moments. So that the TATAVA called life becomes more fascination for us.

"Ye waqt bhi gujar jayega."

06 April 2010

Think once again...

Once an old man & his 24 years old son were going in train.
The son sat next to windows and started looking out towards and then shouted,
"Dad look at the trees going behind."

Dad smiled and a young couple siting near, looked at the 24 years old behaving childishly, with pity.

Suddenly he again exclaimed "dad look at the clouds running with us"...

Couple could not resist and said to man, why don't you take your son to a good doctor...


Old man smiled and said "We did not. We are just coming from hospitals, my son was blind from birth and just got his eyes today.

MORAL : "Don't jump to a conclusion directly because many times what you see hear and feel is not the truth. :)"

True Speaks

A Famous Inspirational Speaker Said:
"Best Years of My Life were spent in the arms of a Woman
who wasn't MY WIFE"

Audience was in Shock & Silence.

He added: SHE WAS MY MOTHER

Applause & Laughter!

A Top Manager tried to crack this at Home.

After a Drink, He said loudly 2 his wife,
in Kitchen: Best Years of My Life were spent in the Arms of a Woman,
who wasn't my Wife!

Standing for a Moment trying to recall the second half,
he finally blurted out:
I can't remember who She was.

By the time he regained his Senses,
He was in Hospital recovering from Burns of Boiling water

Moral:
DON'T COPY IF YOU CAN'T PASTE
.

26 March 2010

Read mail from your gmail account using JavaMail API throught IMAP

import java.io.IOException;
import java.util.Properties;

import javax.activation.DataHandler;
import javax.mail.*;

public class Gmail
{
    public static void main(String[] args) throws IOException
    {
        Properties props = System.getProperties();
        props.setProperty("mail.store.protocol", "imaps");

        try
        {
            Session session = Session.getDefaultInstance(props, null);
            Store store = session.getStore("imaps");
            store.connect("imap.gmail.com", "bangalore.pune.india", "malay123");

            Folder inbox = store.getFolder("Inbox");
            inbox.open(Folder.READ_ONLY);
            Message messages[] = inbox.getMessages();

            for (Message message : messages)
            {
                Multipart multipart = (Multipart) message.getContent();

                for (int x = 0; x < multipart.getCount(); x++)
                {
                    BodyPart bodyPart = multipart.getBodyPart(x);
                    String disposition = bodyPart.getDisposition();

                    if (disposition != null && (disposition.equals(BodyPart.ATTACHMENT)))
                    {
                        System.out.println("Mail have some attachment : ");
                        DataHandler handler = bodyPart.getDataHandler();
                        System.out.println("file name : " + handler.getName());
                    }
                    else
                    {
                        System.out.println(bodyPart.getContent());
                    }
                }
                System.out.println("-----------------------------------------------------------------");
            }
        }
        catch (NoSuchProviderException e)
        {
            e.printStackTrace();
            System.exit(1);
        }
        catch (MessagingException e)
        {
            e.printStackTrace();
            System.exit(2);
        }
    }
}

You can download JavaMail API from the following link
http://java.sun.com/products/javamail/downloads/index.html

Send mail from your gmail account using JavaMail API throught SMTPS

It's not uncommon that the outgoing mail needs to be encrypted using the SMTPS protocol.
It's the case for GMAIL for example.

msgsend.java
--------------------------------------------------------------------
import javax.mail.*;
import javax.mail.internet.*;
import java.util.Properties;

public class msgsend {

    public static void main(String[] argv) throws MessagingException {
        final String SMTP_HOST_NAME = "smtp.gmail.com";
        final int SMTP_HOST_PORT = 465;
        final String SMTP_AUTH_USER = "bangalore.pune.india@gmail.com";
        final String SMTP_AUTH_PWD  = "password";

            Properties props = new Properties();

            props.put("mail.transport.protocol", "smtps");
            props.put("mail.smtps.host", SMTP_HOST_NAME);
            props.put("mail.smtps.auth", "true");
            // props.put("mail.smtps.quitwait", "false");

            Session mailSession = Session.getDefaultInstance(props);
            mailSession.setDebug(true);
            Transport transport = mailSession.getTransport();

            MimeMessage message = new MimeMessage(mailSession);
            message.setSubject("Testing SMTP-SSL");
            message.setContent("This is a test", "text/plain");

            message.addRecipient(Message.RecipientType.TO,
                 new InternetAddress("malay.majithia@gmail.com"));

            transport.connect
              (SMTP_HOST_NAME, SMTP_HOST_PORT, SMTP_AUTH_USER, SMTP_AUTH_PWD);

            transport.sendMessage(message,
                message.getRecipients(Message.RecipientType.TO));
            transport.close();
   }
}

You can download JavaMail API from the following link

http://java.sun.com/products/javamail/downloads/index.html

25 March 2010

Introduction to new Language called HTML Applications(HTA)

Today we are asked to perform some task in our new project which includes some mail related  work. As we are Java/J2EE people, we are habitual to think in terms of java only.

But suddenly we have been introduced to a new language called HTML Application. In formal term its new language but its nothing but simple HTML+JavaScript/VBScript.

But its capable of performing lots of tasks like:-
1. Accessing local files
2. Registry Access(Read/Write)
3. FTP Access
4. Mail Retrieve from Outlook
and much more.

The following is one simple example of HTML Application hello.hta
<html>
<HEAD>
<TITLE>My Monster Application</TITLE>
<HTA:APPLICATION ID="oMyApp"
APPLICATIONNAME="monster"
BORDER="none"
CAPTION="no"
ICON="/graphics/creature.ico"
SHOWINTASKBAR="no"
SINGLEINSTANCE="yes"
SYSMENU="no"
WINDOWSTATE="maximize">
</HEAD>
<body>
HelloWorld using HTA
</body>
</html>

Now your first HTML Application is ready to run. To run the application just double click on the file and it will show the output.

23 March 2010

Bengaluru to Pune - Life changing scenario

I don't know whether my decision to get relocation from Bengaluru to Pune is right or wrong. But I asked and I got the relocation. And as per situation we are supposed to report at TCS, Magarpatta City, Pune on 24th March, 10am. Just one day for Bengaluru to Pune is difficult but we don't have any option.

So now we are moving from Bengaluru to Pune with the hope that we will get project soon. As TCS, Pune branch is known for R&D. So chances are there that we will get good project here. But in life luck always matter when I am there. So now its all depends.

Though I have been in Pune five times before this, but I have not seen much apart from MIT and Balewadi Stadium and some other place. And the place where we are staying Magarpatta city, I have seen nothing. But its great to be in Pune too. Life is rocking, I am not regretting for my decision as soon as city change is concern.

Hope to get good project soon. :)

22 March 2010

There are a lot which can be changed..

In life there are a lots of things that can be altered. TCS Bangalore Location is one of these.

After a long queue, when my turns its like very much confusing what I will get Kochi or Pune or Chennai or my current base location Bangalore..

After a list we 5 people got Bangalore, Telecom ISU which made me happy that I got what I was wanted. Namma Bengaluru. We were asked to report to our Telecom RMG at ITPL and got project interview in Lucent project.

But Interviewers are horrible like they are just want to break us. And someone said that when rape is not evitable enjoy it. But finally they wanted people who are willing to work on c and assembly only. So there was no chance so two of five got the project.

After these I wanted to change my location, the reasons are lot. One people is ready to get swap from Pune to Bangalore. So I asked and after so many tries finally I got Pune. :-)

The purpose of these story is not to make people feel that I won, but in Life HOPE means a lot and if you are determined then you will definitely get what you want to achieve.

Dream BIG, achieve BIG.

18 March 2010

Six Brilliant Doubts

1. If all the nations in the world are in debt, where did all the money go?

2. When dog food is new and improved tasty, who tastes it?

3. If the "black box" flight recorder is never damaged during a plan crash, why isn't the whole airplane made out of that stuff?

4. Who copyrighted the copyright symbol?

5. Can you cry under water?

6. Why do people say, "you've been working like a dog" when dogs just sit around all day?

15 March 2010

UB City Luxurious Mall

UB city is quite different from the other stereotypes malls present and coming up in India. It’s the mall set up by United Breweries Group Known as UB city. It’s a luxurious mall, which is huge and magnificent.

UB city is the mall with a difference. There are many malls in Bangalore like Garuda, forum, Big Bazaar, Bangalore central etc. but this is very different. At the entrance of the mall one can realize how big it isand who owns(Dr.Vijay Mallya). Large fountains are there at the gate. There are good restaurants like Rajasthani, Rajdhani, Subway and others to enjoy good food at. There are huge showrooms of famous designers from all over the world say Italy, France, England. There are showrooms of Rolex watches, Rado and many more brands. The style of display is what makes things different. The tiles, colour combination and other features are different. No doubt about the sales persons. They are very sophisticated and professional. Behind the mall is the office of UB group. The time to spent is less if there is nothing to buy but the place is good for a short visit and if someone is ready to loose some cash then no doubt he can be assured of the luxury and choices that are available. The mall is built to pamper.

05 March 2010

ILP Chalisa

2nd December ko Infocity me,
AHD07 ki batch thi aayi;
Kafi josh me the log sare,
Kyuki joining bhi thi badi der se aayi. (1)

58 logo ne join kiya tha,
Tareh tareh ke bhaat bhaat ke;
Punjab Delhi Himachal Shimla;
Rajasthan aur Gujarat ke. (2)

Pahele din orientation tha,
Kai logo ne lecture diya tha;
Tata ki history sun ke,
Apne aap pe garv bhi hua tha. (3)

Technical me Dr Scheme ne,
Saala bahut hi 'bore' kiye tha;
LS ke session me Anupam ne,
Hasa hasa ke lotpot kiya tha. (4)

Jayshree Satish aur Sanjukta ke session me,
Group activity kai humne ki thi;
Tabhi jaakar to kai logo ki,
Pratibha baahar aayi thi. (5)

Daffodil me diwar todi kisine,
Karni padi hum sab ko bharpaai;
Hamare hi paiso se humne,
New year ki party thi paayi. (6)

Block 3 aur Block 4 me rehte,
khate, pite aur aish the karte;
Har roj savere bathroom ke liye,
Andar andar hi race the karte. (7)

'Tie' kitno ko humne thi pehnaai,
Shave bhi har roj humne thi banaai;
9 baje office report karne ko,
Kai baar humne daud thi lagaai. (8)

Cool Point ki ice cream sabhi ko bhaai,
Big Bite me maggie hum sab ne khaai;
Dry state me sirf coke pikar,
Hitesh Tuli ne apni pyaas chhipaai. (9)

Nagpuja, Shreeji aur Jay Matarani,
Gujarati thali aur matke ka paani;
Dawat aur Shiv Shakti the mehanga,
Fir bhi ki waha bhi mijbaani. (10)

Serwer me milta south indian khana,
Rajbhog aur Punjab King ka taste;
Orange me jaate har 2 din par,
Sardar ka non veg tha best. (11)

Tower 3 ka khana aisa tha ghatiya,
Koi Pratham me gaya, kisi ne tiffin ka khaya;
Food court khulne ke intejaar me,
Tower 1 bhi log ja aaye. (12)

Padhai kam aur games jyada thi,
Dumb cherards, Killer aur Antakshari ki bol-bala thi;
Football ke scores hum predict karte the,
Cricket ke score pe najar rakhte the. (13)

CAT GATE ki exam di,
Bimari ke bahane chhutti bhi li;
Juzer chala gaya BHEL me aur,
Vijin ne bhi GSPC hath kar li. (14)

BBT WBT me khoye rehte,
Google karke answer likhte;
Jiska kabhi na naam bhi suna,
Unhi subjects ko pass bhi karte. (15)

Yash baba the BBT Topper,
Manan aata uske baad;
Itni aasaan si BBTs me,
Fail hua tha Neeraj do baar. (16)

WBT hoti thi badi hi simple,
100 laata har koi har baar;
Answer key bana ke class me ghumte,
5 minute me hota tha ek test paar. (17)

Bhupendra aur Chandravijay ne,
Kafi achchha Dr Scheme karwaya;
BM1 ke waqt hume pehli baar,
Jaalim Robo se intro karwarya. (18)

Aise me hi aa gaya EC1,
Tension badh gaya, ruk gayi masti;
D+ slots bhi shuru ho gaye,
Dr Scheme ne uda di susti. (19)

Tanmay ne kiya top EC1 me,
Tabhi hi aaya woh sab ki najar me;
Ek din ka maatam manakar,
Sab lag gaye fir mauj masti me. (20)

Weekend me koi Kankaria gaya,
Koi Akshardham ghumkar aaya;
Movies to har weekend hoti,
Har koi Cine max jaakar aaya. (21)

Rini ka gaana, Shamik ki acting,
Kalpana Juhee aur Ayush ka dance;
Vaibhav Medha ka teen tali garba,
Dipen ne mara Divya pe chance. (22)

Ravi Prachi ke lafde hue,
Shaival Mitali ke bhi charche hue;
Swati Juhee pe mar mite log,
Rucha ki ada ke diwane hue. (23)

Shivani aur Hiral ki hansi,
Tushar ke pyar me koi na fansi;
Woh chali gai Delhi aur,
Aahe bharta reh gaya Jay C. (24)

Suhrita ke gaane bade surile,
Lata Mangeshkar ki yaad dilate;
Komal ke gaane bade hi bedard,
Sunne walo ke kaan pakate. (25)

Nishtha ke chahne wale bahut the,
Chup rehte, kabhi bolte nahi the;
Nishtha bhi smart thi aisi,
Najar jhuka ke muskura leti thi. (26)

Munjal ke one liners Dipen ko satate,
Class me sir aaye to hum Vyomesh ko jagate;
'Sir' saamne baithe ho fir bhi,
Chain ki neend kai baar so jaate. (27)

Mihir ki shaktimaan ki acting par,
Log sabhi fida ho gaye;
Amit ki boli samjhte hue,
Na jaane kitne din lag gaye. (28)

Kushal ka har roj der se uthna,
Dhaval ka janmdin ko electric room me chhupna;
Malay ka hamesha "kuch bhi" bolna,
"Baki to koi problem nahi" kehna. (29)

Sandip jaisa sidha na koi,
Kishan ko Prabhu use kehta harkoi;
Laap aane par Ami bahut roi;
Raat bhar woh bilkul na soi. (30)

Allocation aakhiri din pe hua,
Kahi faili khushi, kahi faile gum;
Delhi milne par Jyoti ki,
Hansi hui thodi si kam. (31)

Divya ki woh latak matak chaal,
Rahul Bhateja ki apni hi style;
Siddharth ka foreign accent,
Ankit me dikhti UP ki style. (32)

Parul thi badi hi shant,
Anshika bhi chup rehti thi;
Kamaldeep thi badi hi sweet,
Aur savere jaldi uth jaati thi. (33)

Archana ka hamesha haste rehna,
Mitali ka Prachi ko shikayate karna;
Sandeepan ka chup sa rehna,
Shivani Swati ka saath na chhodna. (34)

Abhishek Vijay ka roj ka D+,
Sharmeen ka bhi koshish karna;
7 baje hi hostel me ho,
Fir bhi vaapis shart lagana. (35)

Naresh ne ultimatix aisa lock kiya,
17 din tak khul nahi paaya;
Trivendrum tak usne HR ko daudaya,
Puri TCS ko akele hi hilaya. (36)

Bijal Akanksha ka shant hi baihna,
Kaam pade to hi kuch bolna;
Parth Avani ka saath hi rehna,
Saath me ghumna, saath me khana. (37)

Medha ka Dipen ko Cuckoo kehna,
Puraane hindi gaane gaana;
Jay C ka chupke se mohabbat karna;
Tushar ka jabaan pe lagaam lagana. (38)

Raat ko jaagna, din me sona,
Savere hamesha late hi uthna;
I-Card bhulna, lift me atakna,
Late aakar defaulter hona. (39)

Ritesh, Shahid, Naresh aur Ravi,
Help unhi ki lete sabhi;
Yash, Manan aur Amit se,
J2EE sikhte sabhi LE. (40)

Doha(दोहा):
Bina mobile aur bina email ke, kabhi hamara samay na jaata,
Fir bhi itne pyaare dosto me, Humne ye suhana safar hai kaata;
Sab ko chhod jaane ka khayal, mere dil ko bilkul na bhaata,
Itne behtarin jo dost mile hai, Sab sath me bolo Thanks to Tata.

Author: Vaibhav Shah from AHD 07 ILP - 2009 Batch

16 February 2010

Welcome to the "Stock" Market!!!

Amazing story which tells us how the Stock market really works.

Once upon a time in a village, a man appeared and announced to the villagers that he would buy monkeys for Rs10.
The villagers seeing that there were many monkeys around, went out to the forest and started catching them.
The man bought thousands at Rs10 and as supply started to diminish, the villagers stopped their effort. He further announced that he would now buy at Rs20. This renewed the efforts of the villagers and they started catching monkeys again.
Soon the supply diminished even further and people started going back to their farms. The offer rate increased to Rs25 and the supply of monkeys became so little that it was an effort to even see a monkey, let alone catch it!
The man now announced that he would buy monkeys at Rs50! However, since he had to go to the city on some business, his assistant would now buy on behalf of him.
In the absence of the man, the assistant told the villagers. Look at all these monkeys in the big cage that the man has collected. I will sell them to you at Rs35 and when the man returns from the city, you can sell it to him for Rs50."
The villagers squeezed up with all their savings and bought all the monkeys.
Then they never saw the man nor his assistant, only monkeys everywhere!! !
Welcome to the "Stock" Market!!
!

Source: From my email collection

11 February 2010

Interesting Fact you must know about Java Program

How many objects will be created for following source code?
public class HelloWorld
{
public static void main(String args[])
{
System.out.println("Hello World");
}
}


What do you think? how many 1,2,3 or zero? Obviously Answer is no..





The right answer is 5... How!

public class HelloWorld(1) extends Object(2)
{
public static void main(String(3) args[])
{
System(4).out.println("Hello World");
}
}

08 February 2010

Day 6 at Alchemy Solutions, Electronic City, Bengaluru

Sometimes training also sucks if its not training in simple words. As we are at Alchemy Solutions for our Stream Training. After 1 week time has been passed, but they are unable to arranged for a single faculty for Java/J2EE, though there are three classroom.

Self study is boring as there are no one who can guide you properly or can solve your doubts, but if you look at the other side, it will give you practical knowledge if you are making your kind afford to learn the new things. But the changes are less in general.

07 February 2010

આપણે ગુજરાતીઓ.....

આપણે ગુજરાતીઓ .....

હોટેલમાં કોઈ ચા મંગાવે અને ચામાં માખી પડે તો શું થાય…. ?

(1) ચોખ્ખાઈનો આગ્રહી બ્રિટિશર ચા પીધા વગર ભરેલો કપ તરછોડીને જતો રહે.

(2) 'કેર-ફ્રી' સ્વભાવવાળો અમેરિકન ચામાંથી માખી કાઢી ચા પી જાય.

(3) 'ચાલુ' સ્વભાવવાળો ઓસ્ટ્રેલિયન ચા ઢોળી કપ લઈને જતો રહે.

(4) 'ચિત્ર-વિચિત્ર' ખાનારો ચીનો માખી ઊપાડીને ખાઈ જાય.

આ સમયે એક 'મહાન વ્યક્તિ' ત્યાં હાજર હોય તો એ શું કરે ખબર છે? એ 'મહાન' વ્યક્તિ બ્રિટિશર પાસેથી તરછોડેલી ચાના પૈસા લે. એણે તરછોડેલી ચા અમેરિકનને વેચી દે, કપ ઓસ્ટ્રેલિયનને વેચી અને અને માખી ચીનાને વેચી દે! બધાના પૈસા ખિસ્સામાં મૂકી ઘર ભેગો થઈ જાય. આ સોલિડ ગણતરીબાજ મહાન વ્યક્તિ એટલે કોણ ખબર છે ? આ અદ્દભુત, જોરદાર મહાનુભાવ એટલે 'ગુજરાતી' !

આખી દુનિયામાં 'વર્લ્ડ બેસ્ટ વેપારી'નો જેને એવોર્ડ મળેલો છે, તે છે – હું, તમે અને આપણે બધા – 'ગુજરાતીઓ', પણ આપણે માત્ર વેપારી જ નથી, વેપારીથી પણ વિશેષ છીએ. આપણો સ્વભાવ, આપણી આદતો, આપણી ખાસિયતો આપણને બીજાથી નોખાં અને જુદાં બનાવે છે. તો ચાલો આપણે ગુજરાતીઓ કેવા છીએ એની ચર્ચા આજે એરણ ઉપર ચઢાવીએ.

આપણા ભારત દેશનો નકશો જુઓ તો એમાં પશ્ચિમ છેડે હસતાં મોઢાના આકારવાળું રાજ્ય દેખાશે. આ હસતું મોઢું એટલે આપણું ગુજરાત અને તેમાં વસતા સાડા પાંચ કરોડ હસતાં મોઢા એટલે આપણે ગુજરાતીઓ, પણ ગુજરાતીઓ માત્ર ગુજરાતમાં જ વસે છે તે માનવું ભૂલભરેલું છે. ગુજરાતીઓ આખી દુનિયામાં બધે જ ફેલાયેલા છે અને બધી જ જગ્યાએ ધંધો કરી 'બે પૈસા' કમાઈ રહ્યા છે.

વિશ્વપ્રવાસે નીકળવાના શોખીન ગુજરાતીઓમાનો કોઈ સહારાનું રણ જોવા જાય અને ત્યાં તેને ચાની કીટલી ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય તેવું બને ખરું! પેંગ્વિન કે સફેદ રીંછ ઉપર રિસર્ચ કરતો વૈજ્ઞાનિક એન્ટાર્કટિકામાં જાય ત્યારે ત્યાં તેને આઈસ્ક્રીમ પાર્લર ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય એવું પણ બને.

'મનીમાઈન્ડેડ' તરીકે જાણીતા ગુજરાતીઓનો પૈસા કમાવાનો ગાંડો શોખ તેમને દુનિયામાં બધે જ લઈ જાય છે (કાયદેસર કે ગેરકાયદેસર !). તેમાંય ફોરેન જવા માટે ગુજરાતીઓનો સૌથી ફેવરિટ દેશ હોય તો અમેરિકા. જેમ વૈજ્ઞાનિકોને મંગળ કે ચંદ્ર પર જવાનું વળગણ હોય છે તેમ ગુજરાતીઓને કોઈ પણ રીતે અમેરિકા વટી જવાનું વળગણ હોય છે. ત્યાં જઈને ભલે 'કંઈ પણ' કરવું પડે પણ તે માટે તેઓ અહીંયા 'કંઈ પણ' કરવા તૈયાર હોય છે. કેટલાક તો માણસમાંથી 'કબૂતર' બનવા તૈયાર થઈ જાય છે... આ 'કબૂતરો'નું અંતિમ લક્ષ્ય ડૉલરનું ચણ ચણવાનું હોય છે. (કેમકે, એક ડૉલર બરાબર પચ્ચાહ રૂપિયા થાય ને ભઈ!) આને જ રિલેટેડ આપણી એક બીજી આદત પણ છે.

આપણને આપણી ગુજરાતી ભાષા કરતાં અંગ્રેજી ભાષાનું સોલિડ વળગણ છે. યુ નો, આપણે બધા સેન્ટેન્સમાં વિધાઉટ એની રિઝન ઈંગ્લિશ વર્ડઝ ઘૂસાડી દઈએ છીએ. ગમે તેવું ખોટું અને વાહિયાત અંગ્રેજી બોલનારાઓને આપણે બહુ હોશિયાર ગણીએ છીએ. ગુજરાતી સારું બોલતા ના આવડતું હોય તો ચાલે પણ બકવાસ અંગ્રેજી બોલતા તો આવડવું જ જોઈએ તેવો આપણને ભ્રમ પેસી ગયો છે. બે-ચાર ગુજરાતીઓ ક્યાંક ભેગા થાય તો તેમને અંગ્રેજી બોલવાનો એટેક આવે છે. કેટલાક તો અંગ્રેજી છાંટવાળું પહોળાં ઉચ્ચારોવાળું ગુજરાતી બોલતા હોય છે અને તેનો ગર્વ અનુભવે છે.

(ઓ…કખે…ગાય્ઝ એન્ડ ગા…લ્ઝ….હું છું…ત...મા…રો…. દો…સ્ત…ઍન્ડ…હો..સ્ટ… વિનુ…વાહિયાત…. ઍન્ડતમે લિસન કરી રહ્યા છો…રેડિયો ચારસો વીસ…. ઈ…ટ…સ…રો…કિં…ગ…)

આવી રીતે ગુજરાતી ભાષાના 'સિસ્ટર મેરેજ' કરવા બદલ રેડિયો જોકીઓ અને ટીવી પ્રોગ્રામના એન્કરોને તો ખાસ શૌર્યચંદ્રક આપવો જોઈએ. સરસ-મજાની વિપુલ પ્રમાણમાં શબ્દભંડોળ ધરાવતી આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીની સૌથી વધુ અવગણના કરતાં હોય તો તે આપણે પોતે જ છીએ. (અંગ્રેજી શીખવામાં કંઈ જ વાંધો નથી, પણ ગુજરાતી ભાષાને બગાડો એ ખોટું ને, ભઈ ?!)

પરદેશી, પરદેશી ભાષા અને તેની સાથે પરદેશના ખોરાકનું પણ ગુજરાતીઓને અજબ-ગજબનું વળગણ છે. આપણે ત્યાં જે ચાઈનીઝ ખવાય છે તેવું જો કોઈ પણ ચીનો ચાખી લે તો આપઘાત જ કરી લે ! સવાસો કરોડ ચીનાઓમાંથી કોઈએ ક્યારેય ના ખાધી હોય તેવી એક ચાઈનીઝ વાનગી અહીંયા મળે છે. એ છે 'ચાઈનીઝ ભેળ'. આપણે ઈટાલીના પિઝાના પણ આવા જ હાલ કરી નાખ્યા છે. મજાની વાત એ છે કે આપણે ત્યાં ઈટાલિયન પિઝાની સાથે જૈન પિઝા અને ફરાળી પિઝા મળે છે! અને તમને કહી દઉં બોસ, હવે મેક્સિકન અને થાઈ ફૂડનો વારો છે! થોડા જ વખતમાં આપણે ત્યાં મેક્સિકન મેંદુવડા અને થાઈ ઠંડાઈ મળતી થઈ જશે. (ટૂંકમાં આપણે વિશ્વની કોઈ પણ વાનગીનું ગુજરાતીકરણ કરવા માટે સક્ષમ છીએ, હોં ભઈ !)

સૌથી વધારે તેલથી લથબથ વાનગીઓ આરોગવાના શોખીન ગુજરાતીઓ ખાવાની સાથે 'પીવા'ના પણ શોખીન છે. આ 'પીવા'નું એટલે શું તે કોઈને સમજાવવાની જરૂર નથી. દારૂબંધી હોવા છતાં પણ અહીંયા ખૂબ 'પીવાય' છે. દૂધવાળા અને શાકવાળાની જેમ દરેક પીનારાનો પોતાનો અંગત સપ્લાયર હોય છે; જે હોમડિલિવરી કરી જાય છે. પીવું એ ગુજરાતીઓ માટે મોટું થ્રીલ છે, જેની સાથે આપણે વીરતાનો ભાવ જોડી દીધો છે. ધોનીને આઠ લિટર દૂધ પીધા પછી જેટલો ગર્વ ન થાય તેટલો આપણને બે પેગ પીધા પછી થતો હોય છે. ગુજરાતીઓ અને તેમના પીવાના શોખ પર લખવા બેસીએ તો એક અલગ લેખ લખવો પડે એટલે આ મુદ્દાને અહીંયા જ બોટમ્સ અપ કરી દઈએ.

ગુજરાતીઓનો જીવનમંત્ર છે ખઈ-પીને સૂઈ જવું. ઘણા તો બપોરે ખાધા પછી ચાર કલાક માટે કામ-ધંધા બંધ કરીને આડા પડખે થઈ જતા હોય છે. ગુજરાતીઓની રાતની સૂવાની એક ખાસિયત તો અદ્દભુત છે. આપણે ધાબે-અગાશીમાં સૂવાના શોખીન છીએ. ઉનાળો શરૂ થતાં વેંત રાત્રે સાડા આઠ-નવ વાગ્યે ગાદલાંના પિલ્લાઓ લઈ ધાબે ધસી જતા ગુજરાતીઓને નિહાળવા એક લહાવો છે. એવું ના માનશો કે આપણે ઉનાળામાં નવ વાગ્યામાં સૂઈ જઈએ છીએ, આ તો આપણે બે કલાક માટે પથારી ઠંડી કરવા મૂકીએ છીએ. ધાબે ઠંડી પથારીઓમાં સૂવાનું કલ્ચર માત્ર આપણા ગુજરાતમાં જ છે એવું અમારું દઢ પણે માનવું છે. (મકાનમાં ઘરફોડ ચોરી થઈ જાય એનો વાંધો નહીં,પણ લાખ રૂપિયાની ઊંઘ ના બગડવી જોઈએ, હોં ભઈ!) આટલું ખઈ-પીને સૂઈ જઈએ એટલે શરીર વધી જ જાય ને! ફાંદાળા પુરુષો અને બરણી આકારની બહેનો ગુજરાતની ધરતીને ધમરોળતી જોવા મળે છે તેનું કારણ આપણા આ શોખ જ છે. એટલે જ આપણે લેંઘા-ઝભ્ભા અને સાડીઓ જેવા 'ફ્લેક્સિબલ' ડ્રેસ અપનાવ્યા છે જેથી શરીર વધે તો પણ કપડાં ટાઈટ પડવાની ચિંતા નહીં.

વધેલા શરીરે ટીવી સામે બેસી રમતગમત જોવાનો પણ આપણે ખૂબ શોખ છે. (આ વાક્યમાં રમતગમત એટલે ક્રિકેટ...ક્રિકેટ…અને માત્ર ક્રિકેટ…) 18 વર્ષની ઉંમર પછી ગુજરાતીઓ શારીરિક શ્રમ પડે તેવી કોઈ રમતો રમતા જ નથી. તેમ છતાંય દરેક બાપ એના દીકરાને અચૂક કહેતો જોવા મળે કે'અમે, અમારા જમાનામાં બહુ રમતા'તા હોં ભઈ!'

વધેલા શરીરવાળા ગુજરાતીઓ માટે કસરત એટલે જમ્યા પછી પાનના ગલ્લા સુધી ચાલતાં જવું તે. મોઢામાં પાન કે મસાલો દબાવી કલાકો સુધી વિષયવિહીન ચર્ચાઓ કરવામાં ગુજરાતીઓની માસ્ટરી છે. પાનના ગલ્લા અને ચાની કીટલીઓ એ ગુજરાતીઓ માટે વૈચારિક આદાન-પ્રદાન માટેના આદર્શ સ્થાનકો છે. સાચો સમાજવાદ આ બે જગ્યાઓએ જ જોવા મળે છે. અહીંયા ગાડી, સ્કૂટરવાળા સાથે જ મજૂર પણ ઊભો રહી ચા પીતો હોય છે. (આ વાત પર બે કટિંગ ચા થઈ જાય, હોં ભઈ!)

દરેક ગુજરાતી મા-બાપને તેમના સંતાનોને ડોક્ટર, એન્જિનિયર કે સી.એ. બનાવવામાં જ રસ હોય છે. સંતાનોની કરિયર મા-બાપ જ નક્કી કરે છે. કોઈ ગુજરાતી મા-બાપને એવું કહેતા સાંભળ્યા નથી કે 'મારે મારા દીકરાને કલાકાર બનાવવો છે, મારે મારી દીકરીને ચિત્રકાર બનાવવી છે, મારો દીકરો ફોજમાં જશે, મારી દીકરીને એથ્લિટ બનાવવી છે, મારા દીકરાને ફેલ્પ્સ જેવો તરવૈયો બનાવવો છે.' (નાટક-ચેટક, કવિતા, સાહિત્ય-લેખનના રવાડે ચઢેલા છોકરાંવને તો આઉટલાઈનના કહેવાય છે, હોં ભઈ !)

રૂપિયા કમાવા સિવાય બીજો કોઈ પણ શોખ ન ધરાવતા ગુજરાતીઓનો એક શોખ ખૂબ જાણીતો છે રજાઓમાં ફરવા જવાનો અને તે પણ સાથે ખૂબ બધા નાસ્તા લઈને. જ્યારે અને જ્યાં પણ ફરવા જઈએ ત્યારે ડબ્બાઓના ડબ્બા ભરીને સેવમમરા, ઢેબરાં,ગાંઠિયાં, પૂરીઓ, અથાણાં સાથે લઈને નીકળીએ છીએ. ઘર બદલ્યું હોય એટલો બધો સામાન લઈ ટ્રેનમાં ખડકાઈએ છીએ અને ટ્રેન ઉપડે કે પંદર જ મિનિટમાં રાડારાડી કરતાં નાસ્તાઓ ઝાપટવા મંડીએ છીએ અને ઢોળવા મંડીએ છીએ. ગુજરાતીઓના ફરવાના શોખના કારણે પરદેશની ટૂરમાં ગુજરાતી થાળી મળતી થઈ ગઈ છે. જો ગુજરાતીઓ ફરવાનું બંધ કરી દે તો બધી જ ટ્રાવેલ્સ એજન્સીઓ અને પેકેજ ટૂર, કપલ ટૂરવાળાઓનું ઉઠમણું થઈ જાય. (આપણે ફરવાની સાથે ફરવાની સલાહ આપવાના પણ શોખીન છીએ. નવસારી સુધી પણ નહીં ગયેલો માણસ નૈનિતાલ કેવી રીતે જવું તેની સલાહ આપી શકે, હોં ભઈ!)

ગુજરાતીઓના લેટેસ્ટ બે શોખ. એક - ટુ વ્હીલર અને બીજો - મોબાઈલ. જગતમાં સૌથી વધારે ટુ વ્હીલર ગુજરાતમાં ફરે છે. આપણું ચાલે એક રૂમમાંથી બીજા રૂમમાં જવા માટે પણ ટુ-વ્હીલર વાપરીએ. પહેલાના જમાનામાં એવું કહેવાતું તું કે 'દેવું કરીને પણ ઘી પીવું.' હવે એવું કહેવાય છે કે 'દેવું કરીને પણ બાઈક લેવું.' ગુજરાતીઓના 'દિલની સૌથી નજીક' જો કોઈ હોય તો તે છે મોબાઈલ (કેમકે આપણે મોબાઈલને હંમેશાં શર્ટના ઉપલાં ખિસ્સામાં જ રાખીએ છીએ.) જાત-જાતના મોબાઈલ, ભાતભાતની રિંગટોનનો આપણને જબરજસ્ત ક્રેઝ છે. મોબાઈલની સૌથી વધુ સ્કિમ આપણા ગુજરાતમાં જ છે અને તેનો સૌથી વધુ લાભ પણ ગુજરાતીઓ ઉઠાવે છે. જો સ્કિમમાં 'ફ્રી' લખ્યું તો તો 'ખ…લ્લા…સ'. રાત્રે દસથી સવારે છ, 'મોબાઈલથી મોબાઈલ ફ્રી' એવી સ્કિમ જાહેર થાય એટલે ગુજરાતીઓ મચી જ પડે. બાજુ-બાજુમાં બેઠા હોય તો પણ મોબાઈલથી મોબાઈલ વાતો કરે ! (હે…લો…, અને જ્યારે બિલ આવે ત્યારે કંપનીવાળા જોડે સૌથી વધુ બબાલ પણ આપણે જ કરીએ છીએ, હોં ભઈ !)

ગુજરાતીઓની સ્વભાવગત ખાસિયત પણ અનોખી છે. આપણે એવર ઓપ્ટિમિસ્ટ એટલે કે સદાય આશાવાદી માણસો છીએ. શેરબજાર ક…ડ…ડ…ડ…ભૂ...સ…કરતું તૂટે તો પણ આપણે આશા રાખીએ છીએ કે 'કશો વાંધો નહીં, કાલે બજાર ઉપર આવી જ જશે.' આ સાથે આપણે ગુજરાતીઓ એટલા જ ખમીરવંતા પણ છીએ. ભૂકંપ આવે, પૂર આવે કે બોમ્બ બ્લાસ્ટ થાય, આપણે ત્યાં બીજા દિવસથી તો બધું રાબેતા મુજબ….

ગુજરાતીઓની એક સૌથી મોટી ખાસિયત, ખૂબી, વિશેષતા, વિલક્ષણતા એ છે કે આપણે ગુજરાતીઓ ક્યારેય પણ કોઈનાથી ઈમ્પ્રેસ થતા નથી. સાદા શબ્દોમાં કહીએ તો આપણે ક્યારેય કોઈથી ઘીસ ખાતા નથી. ગમે તેવો મોટો ચમરબંધી હોય પણ આપણે તેનાથી અંજાઈ જતા થી. 'એ લાટસા'બ હોય તો એના ઘેર, મારે શું ?' આવી તાસીર જ આપણને 'જીદ કરી દુનિયા બદલવાની' શક્તિ આપે છે અને તેના લીધે જ ગુજરાતની ધરતી પર ગાંધીજી, સરદાર અને ધીરુભાઈ જેવી હસ્તીઓ પાકી છે. (શું કહો છો, બરાબરને ભઈ?)

હાચુ કઉં તો મને તો ઍક ગુજરાતી હોવાનો બહું ગર્વ છે, તમને છે?

જો હા તો, ઍક સાચા ગુજરાતી તરીકે તમે પણ આપણી આ 'ગુજરાતી ગૌરવ ગાથા' ને આગળ ધપાવો.

'જ્ય જ્ય ગરવી ગુજરાત'. 'જ્યાં વસે ગુજરાતી ત્યાં વસે સદાકાળ ગુજરાત'

Hats off to the person who has written this. I just loved this. Very funny yet cent percent truth. I am proud to be a Gujarati.

If you are the creator of this article then please contact me providing your authenticity. I would love to give you due credit.

Source : Unknown

26 January 2010

Move from Gujarat to Karnataka

Finally Now I am moving from my Garavi Gujarat to Karnataka. Sometimes it's good to go out and grab the opportunity and take the exposure which can help to make the DREAM come true.

The Journey Started at 7-20am from Baroda and ended at 11-50 at Bengaluru Airport via Chhatrapati Shivaji Internation Airport, Bombay. Its like you have flown to the place about which you have dreamed a lot and have no Idea, the city Bengaluru, know as Silicon Valley of India.

The Transport Service, the IT Industry, the way people interact are totally different from which we are familiar. It's true that the people like auto-rickshow, vendors, etc. are not cheater but they offer you prices which are more than you have expected.

Almost every IT companies like TCS, Oracle, SAP, Infosys, Wipro, Satyam, Intel, Accenture, Google, Microsoft and many other big like Honeywell, BOSCH, Siemens, Fanuc India, etc.

21 January 2010

The Last Day at ILP

Today is my last day at Gandhinagar, ILP. For last 50 days we are here for out First phase training called Induction phase at TCS. Now we will move to our base location for second phase - Stream Training known as Integration phase where they will trained us on specific technology out of four Mainframe, .Net, Java or Unix C/C++.

Fortunately I got my first preference Bengaluru as my base location and Java as Stream Training. I am very much happy to get both of my choice and first preference. We have been offered following choices
Ahmedabad .Net 24
Bangalore .Net 5
Bangalore Java 6
Bangalore Unic C/C++ 6
Hyderabad Java 4
Calcutta Java 2
Calcutta .Net 2
Delhi .Net 9

Stream Training will start from 28th January at TCS L&D Center No.77,78 & 79 EPIP, Whitefield, Bangalore.